Dobór i zastosowanie uszczelniaczy silikonowych i akrylowych


Przygotowanie podłoży uszczelnianych

Metody wykonywania uszczelnień silikonem

W zależności od miejsca i technologii wykonania stosuje się metody nanoszenia silikonu ze zgarnianiem lub bez zgarniania oraz z ochroną lub bez krawędzi przed zabrudzeniem.

Pierwsza metoda daje gwarancję estetycznego wyglądu spoiny oraz całkowitego jej wypełnienia. Wymaga jednak dodatkowego nakładu pracy przy zabezpieczaniu krawędzi (nie dotyczy np. okien drewnianych) oraz stosowania właściwych preparatów ułatwiających zgarnianie - Lakma-Profi - zwilżacz do silikonu. Zastosowanie płynu do mycia naczyń lub okien może prowadzić do uszkodzenia powierzchni silikonu i jego szybszego brudzenia oraz wydłuża czas sieciowani masy silikonowej. Aby uchronić uszczelniane lub spoinowane powierzchnie od zabrudzenia należy stosować papierowe taśmy samoprzylepne. Końcówkę kartusza lub folii z klipsem należy obciąć nożem lub cążkami(folia), na kartusz nakręcić aplikator i po zdjęciu z aplikatora końcówki zabezpieczającej obciąć jego końcówkę pod właściwym kątem i na odpowiedni wymiar średnicy. Po włożeniu kartusza lub folii do pistoletu, przez stopniowe zwiększanie nacisku na spust uzyskać równomierny wypływ masy uszczelniającej.

W przypadku zgarniania, powierzchnię silikonu należy niezbyt obficie zwilżyć z atomizera mgłą wodnego roztworu Lakma Profi-zwilżacza do silikonu, pamiętając, że woda niekorzystnie wpływa na nieutwardzony silikon. Następnie wybraną dla rodzaju spoiny częścią szpachelki do silikonu zgarnąć jego nadmiar i wygładzić spoinę. Bezpośrednio po wyrównaniu masy silikonowej należy ostrożnie usunąć taśmę zabezpieczającą. W przypadku zastosowań przemysłowych w technologii produkcji (np. stolarki, akwariów, kuchni) należy przewidzieć czas niezbędny do uzyskania przez silikon wstępnej wytrzymałości mechanicznej, umożliwiającej transport, montaż itp. Czas ten może być różny dla różnych typów i zastosowań silikonów, dlatego zalecamy konsultacje w razie wątpliwości u doradców technicznych LAKMA.


Przykłady wykonywania uszczelnień

Przy remontach okien drewnianych

Ze względu na doskonałą przyczepność silikonów neutralnych ( NO11, NO11R, NO11A, N Profesjonalny) do podłoży drewnianych i malowanych istnieje możliwość wykonania uszczelnień okien w miejscach, gdzie dotychczas stosowano samoprzylepne taśmy uszczelniające. Zalety tego typu uszczelnienia to: - większa trwałość w stosunku do dotychczasowych - większa szczelność ze względu na samoczynne dopasowanie grubości uszczelki w zależności od szczeliny powietrznej między uszczelnianymi elementami.

Dopasowanie to związane jest z etapem formowania uszczelki. Etap ten następuje po aplikacji masy uszczelniającej na jedną z uszczelnianych, odpowiednio przygotowanych powierzchni. Druga powierzchnia powinna być zabezpieczona warstwą rozdzielającą np.z folii polimerowej typu stretch. Po zamknięciu okna ( w fazie przed utwardzeniem masy silikonowej) następuje faza formowania uszczelki trwająca ok. 2mm/ dobę(w przypadku silikonu NO11R 6-8 mm/dobę). Po utwardzeniu SILIKONU zdjąć folię rozdzielającą i przy pomocy ostrego noża obciąć nadmiar uszczelki. Uszczelkę tę można zmodyfikować nakładając dodatkowo warstwę silikonu na utwardzoną podstawową uszczelkę.

Przy wykonaniu uszczelek w częściach maszynowych (pokrywy)

Na odpowiednio przygotowaną powierzchnię uszczelnianą ( odtłuszczoną i czystą) nakłada się masę silikonową. Druga (współpracująca) część powinna być pokryta warstwą rozdzielającą (folia poliuretanowa typu stretch). Przy łączeniu elementów należy wziąć pod uwagę fakt, że przyszła uszczelka powinna pracować w stanie sprężonym co można uzyskać przez niecałkowite skręcenie elementów uszczelnianych ( w fazie formowania uszczelki).